Commentum 9

Cum compleuit sermonem de notificatione substantiae intellectus materialis, & dedit differentiam inter ipsam & substantiam sentientis materia lis, incoepit dare etiam differentiam inter intellectum in actu, & imaginationem in actu. Existimatur enim quod imaginatio ipsa est intellectus: & praecipue, cum dicimus quod proportio eius ad intellectum est sicut proportio sensibilis ad sensum, scilicet quod mouet ipsum: & existimatur quod motor & motum debent esse eiusdem speciei. Et incoepit dicere, Et, quia magnitudo est aliquid, &c. idest &, quia hoc indiuiduum est aliquid, & in tentio per quam hoc indiuiduum est ens, scilicet quiditas, & forma eius est aliud. verbi graria quod haec aqua est aliquid, & intentio, idest forma, per quam haec acqua est ens, aliud est ab aqua.

D. d. & sic in multis aliis. i. & hoc accidit similiter in multis rebus, scilicet in omnibus compositis ex materia & forma. & dixit. sed non in omnibus ad excipiendum res abstractas, & quae sunt res simplices, & non compositae.

Deinde dicit in quibusdam enim esse carnis idem est cum carne. i. & causa, propter quam hae duae intentiones non inueniuntur in omnibus entibus, est quod quiditas & esse es sentia in entibus simplicibus est idem verbi vratia quod esse carnis idem est cum carne: quia intentio carnis in eis non est in materia. Et, cum induxit praecedens in hoc sermone, dedit consequens, & dixit, necesse est vt experimentetur, &c. idest &, cum fuerit declaratum quod entia sensibilia diuiduntur in duplex esse, scilicet in hoc singulare, & suam formam, neces se est vt virtus experimentatiua, idest comprehensiua comprehendat eam, aut per duas virtutes, aut per vnam, sed duabus dispositionibus diuersis. cum duabus autem virtutibus erit, quando comprehenderit vtrunque per se, scilicet formam singulariter, & indiuiduum singulariter: per vnam vero virtutem & dispositionem diuersam erit, quando comprehenderit alie tatem, quae est inter has duas intentiones. TQuod enim comprehendit alietatem inter duo, necesse est, vt declaratum est, vt sit vnum vno modo, & multa alio modo. && ista est dispositio intellectus in comprehendendo alietatem, quae est inter formam & indiuiduum. comprehendit enim formam per se, & comprehendit indiuiduum mediante sensu. Comprehendit igitur alietatem inter ea per dispositionem, quae diuersatur. quemadmodum sensus communis comprehendit alietatem inter sensibilia per dispositionem diuersam, scilicet sensus, plurailtatem. sed quia istas formas non comprehendit intellectus nisi cum materijs, ideo comprehendit eas per dispositionem, quae diuersatur. Et, cum notificanit quod necesse est vt anima compreheudat has duas intentiones per virtutem diuersam & comprehendat alietatem earum per vnicam virtutem, sed secundum diuersam dispositionem, dedit causam, propter quam indiget anima in comprehendendo has duas intentiones diuersa dispositione, & dixit. Caro enim non est extra materiam. i. causa, propter quam forma non comprehenditur ab intellectu nisi cum materia, quod facit ipsum intellectum com prehendere eam diuersa dispositone, est quod formae non Sunt extra materiam. forma enim carnis non denudatur a materia, sed semper intelligitur cum materia: sicut simitas cum naso, cum simitas sit aliquid hoc in aliquo hoc. & sic est de formis sensibilibus scilicet quod sunt aliquid hoc in aliquo hoc.