<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
    <teiHeader>
        <fileDesc>
            <titleStmt>
                <title>http://scta.info/resoure/pgb1q17-d1e419/critical/transcription</title>
            </titleStmt>
            <publicationStmt>
                <p/>
            </publicationStmt>
            <sourceDesc>
                <p/>
            </sourceDesc>
        </fileDesc>
    </teiHeader>
    <text>
        <body>
            <p xml:id="pgb1q17-d1e419" n="Conclusio">
              Tertia conclusio: 
              absque caritatis creatae intensione 
              <pb ed="#L" n="56-r"/> 
              vel remissione stat viatorem 
              esse meliorem et perfectiorem morali perfectione.
              Aliter ponitur conclusio,
              sine 
              <app>
                <lem type="conjecture-corrected">
                  <corr>novo gradu</corr>
                </lem>
                <rdg wit="#L" facs="56r/2">novi gradus</rdg>
                <note xml:lang="en">
                  While the manuscript quite clearly reads "novi gradus" 
                  the meaning is quite difficult to make sense of, 
                  whereas correcting to the ablative "novo gradu" allows 
                  us to make sense of "sine" and observe the parallel with "abiectione".
                </note>
              </app>  
              vel abiectione in viatoris mente stat 
              caritatem intendi et viatorem esse meliorem nunc quam ante. 
              Probatur conclusio quia 
              Spiritus Sanctus cum quacumque caritate 
              potest aequaliter mentem inclinare 
              ad firmius Deo amore 
              <app>
                <lem type="conjecture-corrected">
                        <corr>inhaerendum</corr>
                    </lem>
                <rdg wit="#L" facs="56r/5">inhaerere</rdg>
              </app> 
              et ad bene meritorie operandum, 
              ergo. 
              Antecedens patet 
              quia aeque faciliter potest Spiritus Sanctus 
              concurrere et producere 
              cum causa secunda remissa et parva 
              sicut cum intensa et magna. 
              Consequentia patet 
              quia mentem Deum diligere ferventius est 
              viatorem meliorari et caritatem intendi. 
              Hanc conclusionem videtur probare
              <cit>
                <ref xml:id="pg-b1q17-Rd1e485" target="http://scta.info/resource/Gi9qrR-e90353-Dd1e1571">
                  <!-- NOTE: temp reference to article until a more granular ref can be found -->
                  <name xml:id="pg-b1q17-Nd1e658" ref="#GilesOfRome">Dominus Aegidius</name>, 
                  distinctione 17
                </ref>
                <bibl>
                  <name>Aegidius Romanus</name>,
                  <title>Sent.</title>
                  I, d. 17, p. 2, princ. 1, q. 2, a. 2 
                  (Venice 1521, 96rb-97rb).
                  <!-- can't find a granular reference, 
                    but article 2 seems to be correct content -->
                </bibl>
              </cit>,
              et 
              <cit>
                <ref xml:id="pg-b1q17-Rd1e496">
                  2 <title>quolibet</title>, 
                  quaestione 14
                </ref>
                <bibl>
                  <name>Aegidius Romanus</name>, 
                  <title>Quodlibet</title> 
                  II, q. 14
                  (Louvain 1646, 87ra-rb).
                </bibl>
              </cit>,
              ubi ostendit quod quando caritas intenditur, essentia caritatis <unclear>quoad</unclear> gradum essentialem 
              non variatur. 
              Nolo tamen dicere quod intensio caritatis sic fiat de facto 
              <app>
                <lem>sed</lem>
                <rdg wit="#L" type="correction-addition" facs="56r/10">
                  <add place="below-line">sed</add>
                </rdg>
              </app> 
              de possibili.
            </p>
        </body>
    </text>
</TEI>