Secundo, dicit quod, si intelligatur aliquo modo, id est aliqua ratione, non valet consequentia quia a simili non sequitur, sortes aliquam ratione est albus puta secundum dentes, ergo est albus. Sed si sua responsio valeret, sequitur quod poena dampnatorum nec esset finita neque infinita. Quod non infinita probatur quia, si sic, hoc solum esset secundum rationem durationis, ideo secundum ipsum non sequitur, igitur est infinitum, sed quod nec finita quia, si sic, hoc solum esset secundum rationem intensionis sed per ipsum non sequitur, a est finitum secundum rationem intensivam, ergo a est finitum, et ultra sed omne illud quod nec est finitum nec infinitum non est ergo nullam poena aeterna est, quod non est tutum dicere.