Sed cum reverentia tanti patris dico quod illam consequentiam potui et debui negare absque hoc quod de rogarem magistro sententiarum, licet non credam me obligari ad tenendum omnia verba magistri informa. Et dato quod sophista illam neget consequentiam, non tamen sophistice sed secundum bonam logicam illam et similes potest negare, tamen ad dictum magistri in 4o distinctione 33a quod allegavit quod sanctius est mori quam vesci ydolaticis , idem pater meus dat sufficientem solutionem, id est minus malum est mori famae vel non tantum malum est quantum malum est vesci ydolaticis quia primum est solum malum poenale corporis afflictivum pro quo quis potest mereri vitam aeternam, secundum vero est malum iniusti, cui debetur poena aeterna. Sed constat quod similis glossa non potest dari dicto suo, et hoc probatur confirmando responsionem quia nulla res convenit cum aliquo quod totaliter et omnimode excludit sed per eum met Deus totaliter excludit non esse, ergo Deus nullo modo convenit cum non esse, ergo nec plus nec minus convenit cum a quam cum b.