Circa materiam secundae rationis sit haec conclusio secunda, licet stet beatificam visionem et dilectionem Petri esse in petro et Petrum non delectari, tamen non stat talem delectationem esse in beato petro et ipsam non esse delectationem sibi. Prima pars probatur quia sicut visio est res absoluta et stare potest in subiecto sine quocumque videre sic delectatio est res absoluta creata, et per consequens potest eam Deus conservare in subiecto absque hoc quod subiectum delectetur per ipsam, ergo illa pars vera.