Obiectiones

Contra primam conclusionem Vide supra. , videntur esse duae rationes factae in oppositum conclusionis.

Secundo contra secundam partem Vide supra. , arguitur, quia plures possunt esse causae alicuius effectus, quarum qualibet posita, sequitur effectum poni. Sed sic esse causam est esse causam totalem, ergo. Antecedens patet de duobus ignibus, de pluribus navibus trahentibus quarum medietas posset trahere navem in casu, et de multis aliis.

Tertio, si prima pars conclusionis Vide supra. et primi corollarii Vide supra. essent verae, sequitur dictum Philosophi Aristoteles, non invenimus. esse falsum, quo dicitur quod causa efficiens est sufficiens, qua posita, ponitur effectus, et, qua remota, removetur. Patet consequentia quia, posita causalitate voluntatis respectu alicuius actus liberi, non sequitur effectus, nisi ponatur aliqua causa concurrens, puta Deus, ergo.

Contra secundam partem secundae conclusionis Vide supra. , si ratio principii aliter personae divinae conveniret, sequitur quod aliquod suppositum divinum principatum dici posset. Consequens non conceditur, et patet consequentia quia principium et principatum sunt correlativa, quae simul dicuntur ad convertendam.

Secundo contra primum corollarium Vide supra. , si Deus esset causa sufficiens et totalis cuiuslibet effectus creati, sequeretur quod frustra secunda causa aliquid produceret. Consequens est falsum. Patet consequentia quia, si non ageret, non minus sequeretur effectus, ergo.

Tertio contra tertium corollarium Vide supra. , si aliqua entitas ad sui generationem non exigeret plures efficientes causas, sequitur quod Deus se solo posset producere odium sui ipsius in aliquo. Consequens est falsum cum ille actus necessario sit malitia involutus, et consequentia patet quia omnis actus est est entitas producibilis.

Contra primum corollarium tertiae conclusionis Vide supra. , arguitur quod essentia generat et generatur. Primo sic, omnis essentia divina vel Filius generatur, tota Trinitas est essentia vel Filius, ergo tota Trinitas generatur. Praemissae sunt verae et forma est bona, ut videtur, ergo.

Secundo sic, aliquid generat in divinis, et nihil aliud ab essentia, ergo.

Tertio, hic Pater generat, hic Pater est essentia, ergo haec essentia generat. Et potest reduci ad primum modi primae figurae sic, omnis Pater generat, omnis essentia est Pater, igitur omnis essentia generat.

Quarto, generans est essentia divina, ergo essentia divina est generans. Consequentia patet per conversionem simpliciter dictam. Antecedens probatur quia Pater generans est essentia, ergo generans est essentia.

Quinto, tam convertibiliter Pater se habet ad essentiam quam convertibiliter se haberet, si solum suppositum Patris esset. Sed tunc, quidquid diceretur de Patre, diceretur de essentia, ergo. Nunc est ita, ergo, sicut generare dicitur de Patre, ita potest dici de essentia.

Sexto, essentia divina non est non generans et est, ergo est generans. Consequentia videtur nota. Antecedens probatur quia quidquid est in divinis aut est generans, aut genitum ingenitum genitum , aut procedens.

Contra secundam corollarium eiusdem conclusionis Vide supra. , probatur quod divina essentia sit subiectum divinae generationis quia illud quod remanet sub utroque termino habet rationem subiecti. Essentia divina est huiusmodi, ergo.

Secundo, cuilibet activae potentiae correspondet passiva potentia. Sed in Patre est activa potentia, ergo in Filio est aliquid se habens passive. Sed hoc non est relatio, ergo essentia.

Tertio, quia haec propositio conceditur Filius est a Patre, conceditur ergo li a connotat cognoscitat connotat Note that the word being corrected is quite unclear, and our best guess is something like "cognoscitate". circumstantiam esse originis causalis vel principii materialis. Si primum, Augustinus nihil concludebat , libro tertio Augustinus, II, 14, 2 (PL 42, 771). quia Maximinus concessit Filium esse a Patre. Si secundum, habetur propositum quod essentia in generatione Filii est subiectum. Pro solutione rationis est advertendum quod aliquid esse causam seu dependere ab aliqua causa totaliter potest sumi dupliciter. Primo modo uno modo primo modo , quia totum effectum et quodlibet sui effective sine alia causa efficiat ipsum. Secundo modo quod totum effectum et quodlibet eius efficit seclusa omni alia causa efficiente. Iuxta primum modum datum de causa totali effectiva seu de dependentia effectiva, posui et intelligo primam partem conclusionis primae, et primam partem ergo primi corollarii eiusdem, et ibi duo alia corollaria. Sed iuxta secundum datum sensum de totali causa, posui partem secundam conclusionis et secundam eiusdem corollarii, ut patet intuenti.