<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
    <teiHeader>
        <fileDesc>
            <titleStmt>
                <title>http://scta.info/resoure/pg-b1q15-Dd1e806/critical/transcription</title>
            </titleStmt>
            <publicationStmt>
                <p/>
            </publicationStmt>
            <sourceDesc>
                <p/>
            </sourceDesc>
        </fileDesc>
    </teiHeader>
    <text>
        <body>
            <div xml:id="pg-b1q15-Dd1e806" type="et-conclusiones">
          <head xml:id="pg-b1q15-Hd1e808">
            Conclusiones
          </head>
          <p xml:id="pgb1q15-d1e1003" n="Conclusio 1">
            <cit>
              <quote xml:id="pg-b1q15-Qd1e816" source="http://scta.info/resource/pll1d16c1-d1e3477" type="lemma">
                Nunc de Spiritu Sancto
              </quote>
              <bibl>
                <name>Lombardus</name>, 
                <title>Sent.</title> 
                I, d. 16, c. 1
                (I, 138, ll. 4).
              </bibl>
            </cit>.
            Haec distinctio continet sex conclusiones. 
            Prima est quod duplex est processio 
            Spiritus Sancti, 
            una aeterna quam procedit a Patre et Filio 
            et non a se ipso, 
            alia temporalis quae dicitur 
            missio seu donatio. 
            Et haec est duplex, 
            una visibilis quando visibiliter apparet, 
            ut in die Pentecostes,  
            in Christi baptismate in specie columbae, 
            alia invisibilis quam fidelium mentibus illabitur. 
            Et sic duplici datione datur, 
            non solum a Patre et Filio, 
            sed etiam a se ipso.
          </p>
          <p xml:id="pgb1q15-d1e1027" n="Conclusio 2">
            Secunda conclusio: 
            quod Filius etiam duobus 
            modis dicitur mitti, 
            uno modo visibiliter 
            quando in carne apparuit, 
            alio modo 
            quando invisibiliter castis mentibus percipitur.
          </p>
          <p xml:id="pgb1q15-d1e1037" n="Conclusio 3">
            Tertia conclusio: 
            licet Spiritus Sanctus in sui natura 
            non videatur visibiliter, 
            tamen mittitur et hoc in specie visibili.
          </p>
          <p xml:id="pgb1q15-d1e1043" n="Conclusio 4">
            Quarta conclusio: 
            quod Spiritus Sanctus 
            non est magis in illis creaturis in quibus 
            apparere dicitur quam in aliis, 
            sed per eas ostenditur quod Spiritus Sanctus est 
            in illis per sanctificationem et gratiam 
            ad quos tales species vel creatae veniunt.
          </p>
          <p xml:id="pgb1q15-d1e1051" n="Conclusio 5">
            Quinta conclusio: 
            quod aliter Filius assumpsit naturam
            in qua apparuit et aliter Spiritus Sanctus 
            quia Filius assumpsit per unionem hypostaticam, 
            sed non Spiritus
            <pb ed="#L" n="52-v"/>
            <app>
              <lem n="spiritus"/>
              <rdg wit="#L" type="variation-present" cause="repetitio" facs="52v/1">
                spiritus
              </rdg>
            </app>
            Sanctus et Filius accepit hominem et humanitatem 
            ut fieret homo, 
            Spiritus Sanctus autem non accepit 
            columbam ut fieret columba. 
            Et ideo Filius dicitur 
            <unclear cert="high">luminior</unclear> 
            patre secundum naturam assumptam,
            non autem Spiritus Sanctus.
          </p>
          <p xml:id="pgb1q15-d1e1076" n="Conclusio 6">
            Sexta conclusio: 
            quod Filius Dei secundum formam Dei 
            est aequalis Patri, 
            sed secundum formam hominis 
            est minor Patre et Spiritu Sancto 
            ac etiam se ipso 
            in quantum Deus.
          </p>
          <p xml:id="pgb1q15-d1e1083" n="Conclusio 7">
            Septima conclusio: 
            quod secundum 
            <ref xml:id="pg-b1q15-Rhpehed" corresp="#pg-b1q15-Qpemued">
              <name xml:id="pg-b1q15-Nd1e1108" ref="#HilaryOfPoitiers">Hilarium</name>
            </ref>,
            <cit>
              <quote xml:id="pg-b1q15-Qpemued">
                Pater est maior Filio, 
                Filius tamen non est minor Patre, nam 
                donans maior est sed
                <app>
                  <lem n="sed"/>
                  <rdg wit="#L" type="correction-deletion" facs="52v/6">
                    <del rend="strikethrough">l</del>
                  </rdg>
                </app> 
                minor iam non est cui unum ens donatur
              </quote>
              <bibl>
                <name>Hilarius</name>, 
                <title>De Trinitate</title> 
                IX, c. 54 
                (CCSL  62A, 432, ll. 24 - 433, ll. 31).
                <!--si igitur donantis... quia unum sunt.-->
              </bibl>
              <!-- https://books.google.com/books?id=z-QEwRRFLS8C&pg=PA223&lpg=PA223&dq=Maior+itaque+donans+est,sed+minor+iam+non+est+cui+vnum+esse+donarur&source=bl&ots=SAmFYSKlT8&sig=Pq4KJZ3Vu4IFnOFpTrTdFA0xKrs&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjY_KyilM_aAhWOT98KHbLnBbAQ6AEwAHoECAAQKg#v=onepage&q=Maior%20itaque%20donans%20est%2Csed%20minor%20iam%20non%20est%20cui%20vnum%20esse%20donarur&f=false -->
            </cit>. 
            Nota tamen 
            quod li <mentioned>maior</mentioned> 
            non notat inequalitatem essentialem, 
            sed solum auctoritatem notionalem originis 
            quia Pater originat Filium, 
            Filius ergo est aequalis Patri in re habita 
            quia omnem perfectionem 
            quam habet Pater habet Filius. 
            Sed Pater dicitur maior Filio in modo habendi 
            quia Filius illam perfectionem 
            habet a Patre et non econverso. 
            Notat etiam quod 
            <name xml:id="pg-b1q15-Nd1e1145" ref="#HilaryOfPoitiers">Hilarius</name> 
            non concedit Filium minorem Patre tum 
            quia minoritas videtur importare indignitatem 
            tum quia voluit subtrahere 
            haereticis errorum occasionem et defensionem.
          </p>
          <p xml:id="pgb1q15-d1e1124">
            Sequitur distinctio 17.
            <app>
              <lem n="17"/>
              <rdg wit="#L" type="variation-present" facs="52v/12">
                <unclear>h volli</unclear>
              </rdg>
              <note xml:lang="en">
                This is a strange marking that appears at the, though set apart from "sequitur distinctio 17". 
                It's not clear if it is a name of a person some other transitional marking.
              </note>
            </app>
          </p>
        </div>
        </body>
    </text>
</TEI>