Quartum corollarium:
sicut sacra scriptura principaliter
fuit edita propter spiritualem coniunctionem sponsi ad
sponsam, sic solus sponsus eam cepit plenaria cognitione.
Prima pars apparet
quia finis divinae providentiae et spiritualis regiminis circa Deum fuit incarnatio et
matrimonium spirituale christi ad sponsam,
ita quod habemus initium divinae
providentiae et spiritualis regiminis ante verbi incarnationem,
et habuimus consummationem illius et in incarnatione et in passione,
et hoc fuit intentio prophetarum.
Unde
[
Solomon
ait in Canticis,
primo capitulo
]
oculetur me
osculo oris sui
,
et licet matrimonium tunc temporis esse inceptum, non
tamen erat consummatum, sed osculando inflavit spiritum gratiae et dona gratuita
quibus ecclesia abundat in fide. Et sic sponsus numquam permitteret eam deficere
quin ipsa sit fecundabilis veritate in hiis quae
tangunt fidem et bonos mores. Secunda pars corollarii patet, quia scriptura sacra
est infinitae continentiae et continet infinitas altissimas veritates et nulli
creaturae communicata est infinitarum veritatum notitia, nisi solum animae christi,
igitur solus christus habet huiusmodi scripturae plenariam notitiam quo ad omnes
modos repraesentandi.