Consequenter ad secundam rationem voluntas potest habere aliquem actum deliberatum circa deum et non necessario malum, ergo bonum, ergo poterit frui deo ex puris naturalibus quando dicitur quod voluntas ex puris naturalibus potest deum fruitive diligere. conceditur de vi locutae[?] et etiam conceditur quod non necessario habet actum malum quia potest se disponere et esse in gratia. Ad argumentum tamen secundum intensionem quam praetendit argumentum dicitur quod si voluntas circa deum habet aliquem ex puris naturalibus habet actum pravum quia quaecumque actum ex puris naturalibus eliciat semper erit actus inordinatus, ergo fruitio creaturae et usus dei, et sic deordinatio et perversio universi, tamen cum hoc salvatur quod est libera et quod posset suam libertatem exercere circa alia obiecta et etiam circa illud obiectum, dum tamen se disponeret. Unde si faceret quod in se est et disponeret ad gratiam statim infundetur sibi gratia, et non haberet actum malum. et sic apparet solutio illius rationis, et cetera.