habet dominationem subiciendi, et sic operando istas
duas habitudines adinvicem dicitur quod habitudo
quam habet ad deum subiciendi est melior et
perfectior quam habitudo dominandi respectu creaturae quod habitudo
creaturae ad creaturam non est perfectio felicitatis
ultimatae, habitudo autem subiciendi ultimatae
creaturae respectu dei perficit summe creaturam,
quia ex habitudine summae subiectionis consur
git
humana felicitas