Unde imaginandum est quod,
sicut voluntas quolibet bono debet uti
referendo
inferendo
ipsum in
primum
ipsum
summum
bonum et optimum actualiter vel habitualiter,
ita
quod
intellectus debet uti veritatibus,
secundum istum modum loquendi,
propter primam veritatem.
Secundo
et
referendo
inferendo
omnes alias veritates ad ipsam primam veritatem, ita quod, sicut
theologia habet considerare de quolibet bono in ordine ad ipsum primum bonum
quia consequenter ponam quod theologia est practica et speculativa simul,
ita habet considerare quodlibet verum sive quamlibet veritatem in ordine et
in
habitudine ad
ipsam
primam veritatem.