Dicamus igitur, sermo aut dicentis quod, si conclusiones acquiruntur a nobis ab intellectu acente, & propositionibus, necesse est vt propositiones sint de intellectu agente quasi materia & verum istrumentum, ille inquae sermo non est necessarius: sed tamen necesse est illic esse respectum, secundum quem intellectus, qui est in habitu assimiletur materiae, & intellectus agens assimiletur formae. Quid igitur est iste respectus, & ex quo accidit intellectui agenti habere hunc respctum cum intellectu, qui est in habitu, cum vnus est aeternus, & alius generabilis & corruptibilis: Omnes enim horum concedunt hunc respectum esse. & quasi coget eos hoc, quod intellecta speculatiua sunt existentia in nobis ex his duobus intellectibus, seilicet qui est in habitu, & intellectu agente.