Deinde dixit. Et ideo nihil intelligit anima sine imaginatione. idest &, quia proportio imaginum ad intellectum materialem est, sicut proportio sensibilium ad sensum, ideo necesse fuit vt intellectus materialis non intelligat aliquod sensibile absque imaginatione. Et in hoc. d. expresse quod intellecta vniuer salia colligata sunt cum imaginibus, & corrupta per corruptionem earum. Et expresse etiam dicit quod proportio intelligibilium ad imagines non est sicut proportio coloris ad corpus coloratum: sed sicut proportio coloris ad sensum visus: non sicut existimauit Auempace. Sed intellecta sunt intentiones formarum imaginationis abstractae a materia, & ideo indigent necessario in hoc habere materiam aliam a materia, quam habebant in formis imaginationis. & hoc manifestum est per se intuentibus. Et, si intentiones imaginatae essent recipientes intellecta, tunc res reciperet se, & motor esset motum. Et declaratio Aristo. quod necesse est vt in intellectu materiali non sit aliqua intentionum existentium in actu, siue fuerit intentio intellecta in actu, aut in potentia, sufficit in destructione opinionis. Sed illud, quod fecit istum hominem errare, & nos etiam longo tenpore est, quia moderni dimittunt lib. Aristot. & consyderant li. expositorum, & maxime in anima, credendo quod iste liber impossibile est vt intelligatur. & hoc est propter Auicen. qui non imitatus est Arist. nisi in Dia lectica: sed in aliis errauit, & maxime in Metaphysica. & hoc, quia incoepit quasi a se.