Et ideo, si illud, quod intelligitur de hoc nomine intellectus in duobus sermonibus oppositis scilicet concludenti intellectum esse multa, & concludendi intellectum esse vnum, est intentio non aequiuoca, tunc illud, quod post dedit in hoc, scilicet quod intellectus agens est vnus, & speculatiuus multi, non dissoluit hanc quaestionem. Et, si illud, quod intelligitur in illis duobus sermonibus oppositis de hoc nomine intellectus, sit intentio aequiuoca, tunc dubitatio erit sophistica, non disputatiua. Et ideo credendum est quod quaestiones, quas dedit ille vir in illa epistola, non dissoluunt, nisi ex hoc modo. si illae dubitationes non sunt sophisticae, sed disputatiuae. Et per istum modum dissoluetur quaestio, in qua dubitabat in intellectu materiali, vtrum sit extrinsecus, aut copulatus. Et, cum hoc sit declaratum, reuertamur ad exponendum sermonem Arist.