Cum narrauit quod principium peserutationis de substantia huius virtutis est perscritari de genere huius actionis, quae est formare per intellectum, & scire genus quod praecedit differentiam, incoepit primo dubitare in hoc, vtrum formare per intellectum sit de virtutibus passiuis, sicut est sensus, aut de actiuis. Et, si est de passiuis: vtrum est passiuum propter hoc, quod est materiale quoquo modo, & mixtum cum corpore, idest virtus in corpore, sicut sensus est passiuus, aut nullo modo est passiuum, quia non est materiale, neque mixtum corpore omnino, sed de intentione passionis tantum habet receptionem. Et dicit. Dicamus igitur quod, si formare, &c. idest dicamus igitur quod, si posuerimus quod formare per intellectum est sicut sentire, scilicet ex virtutibus passiuis, adeo quod prima uirtus intellectiua recipiat intellecta, & comprehendat ea: quemadmodum virtus sentiens recipit sensibilia, & comprehendit ea: necesse est alterum duorum, aut ut accidat ei aliqua transmutatio, & passio ab intellecto similis transmutationi, quae accidit sensui a sensato, quia perfectio sensus est virtus in corpore: aut vt non accidat ei transinutatio similis transmutationi sensuum, & passioni eorum a sensato, quia prima perfectio intellectus non est virtus in corpore, immo non accidit ei omnino. Et hoc intendebat, cum dixit. aliud simile. idest aut non patiatur passione aequa li passioni sensus, scilicet non accidit ei t rasmutatio similis transmuta¬ tioni, quae accidit sensui: sed solum assimilatur sensui in receptione: quia non est virtus in corpore.