D. d. omne enim, quod mouetur, mouetur secundum aliquam gibbosi tatem. i. & fuit necesse vt in animali sit tale membrum quiescens: quia est principium motus expulsionis, & finis attractionis, propter hoc, quod omne, quod mouetur secundum attractionem & expulsionem, necesse est vt sit secundum aliquod gibbosum quiescens, ad quod peruenit motus attractiuus, & a quio incepit motus expulsiuus. & ideo necesse est vt in omni tali sit aliquod fixum, quod sit principium & finis, sicut centrum in circulo. Et iste sermo aedificatur super duas propositiones: quarum vna est quod motus animalis in loco componitur ex expulsione & attractione: secunda est quod omnis motus compositus ex attractione & expulsione habeat rem quiescentem, ex qua fit principium motus expulsiui, & ad quem fit finis attractiui. Appatet enim quod necesse est in omni motu vt illud, a quo est motus, & ad quod est motus, sit quiescens. cum igitur motus fuerit compositus ex expulsione & attractione, continget vt hoc quiescens sit idem. Cum igitur hae duae propositiones fuerint concessae, consequitur ex eis quod in animali est membrum quiescens, a quo incipit motus expulsiuus, & ad quod peruenit. Et, quia videmus quod vltimum membrum, quod quiescit in motu locali, est cor, necesse est vt eius principium sit ex eo. Sic igitur est intelligendus istae locus, & istae propositiones sunt manifestae, & apparentes: sed verificare eas per inductionem, & dare causas apparentium in hoc, proprium est sermo ni de motu animalium locali¬