Commentum 35

Intendit per res, quae dicuntur negatiue, res mathematicas. & intendit per negationem abstractionem a materia. & intendit quod, quando intellectus intelligit res secundum abstractionem a materia, non facit hoc, quia sunt in se, non in materia, sicut quidam existimauerunt. sed hoc, quod facit, scilicet quod intelligit ea non in materia, licet sint in materia, est ac si intelligeret simum, in eo quod est simum, diuisum a materia. sed simus in eo quod est simus. impossibile est vt diuidatur a materia. genus autem eius, quod est concauitas possibile est vt diuidatur a materia. Et innuit per hoc quod ista possibilitas in abstractione istorum ab intellectu est com sequens naturas, & quiditates earum: non quia accidit eis, quia sunt non in materia.

Deinde dicit. sed intentiones mathematicae, &c. idest & modus essendi intentionum mathematicarum extra animam, non est sicut modus, secundum quem sunt in anima. Et iste sermo potest legi sic. & intellectus etiam potest scire res mathematicas per aliquem modum definitionis. Intelligere enim diuersatur secundum diuersitatem naturae intellecti. verbi gratia quod simus, in eo qnod est simus, non diuiditur quando intelligitur: in eo autem quod est concauitas, tunc, si intellectus intellexerit eum singularem per se, non intelliget intentionem concauitatis, nisi denudatam a carne. Et exemplum, quod induxit, supplet illud, quod diminuitur a sermone.