<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
    <teiHeader>
        <fileDesc>
            <titleStmt>
                <title>http://scta.info/resoure/iu7r3b-d1e60-bw11Xp/cod-dsKs3a/transcription</title>
            </titleStmt>
            <publicationStmt>
                <p/>
            </publicationStmt>
            <sourceDesc>
                <p/>
            </sourceDesc>
        </fileDesc>
    </teiHeader>
    <text>
        <body>
            <div xml:id="iu7r3b-d1e60-bw11Xp"> <!-- l3-11-com -->
          <head xml:id="iu7r3b-d1e60-Hd1e3934">Commentum 11</head>
          <p xml:id="iu7r3b-d1e60-d1e3937">
            <lb ed="#J" n="15"/>D. Et istud intelligere intellectus non tandum inuenitur in rebus Tmateria 
            <lb ed="#J" n="16"/>libus, sed in mathematicis. Rectum enim quia est in continuo, sicut in
            si<lb ed="#J" n="17" break="no"/>mitas in naso, necesse est quemadmodum intellectus intelligat simitatem 
            <lb ed="#J" n="18"/>compositam ex naso, ita intelligat quiditatem recti compositam cum
            conti<lb ed="#J" n="19" break="no"/>nuo. Et dixit. Et etiam in rebus, &amp;c. i. &amp; rectum, &amp; esse eius similis ex rebus 
            <lb ed="#J" n="20"/>mathematicis est simile ad esse simitatis in naso, rectum enim est in 
            con<lb ed="#J" n="21" break="no"/>tinuo, sicut simitas in naso.
          </p>
          <p xml:id="iu7r3b-d1e60-d1e3955">
            Deinde dixit. Secundum autem esse, esse 
            <lb ed="#J" n="22"/>in recto est aliud a quiditate continui: licet alterum eorum non
            inue<lb ed="#J" n="23" break="no"/>niatur nisi in alio.
          </p>
          <p xml:id="iu7r3b-d1e60-d1e3962">
            D. d. Si igitur, &amp;c. idest, cum igitur posuerimus quod in
            ma<lb ed="#J" n="24" break="no"/>thematicis etiam sunt duo, quorum vnum est in altero, tunc anima non
            ex<lb ed="#J" n="25" break="no"/>perimentat ea, nisi per aliam virtutem: aut per eandem, sed tamen per
            di<lb ed="#J" n="26" break="no"/>spositionem, quae diuersatur, cum non intelligit ea nisi cum re: licet non  
            <lb ed="#J" n="27"/>intelligat ea cum materia sensibili. Sciendum est enim, quod dispositio 
            habi<lb ed="#J" n="28" break="no"/>ta ab intellectu, quae diuersatur in eo, quando comprehendit formas
            re<lb ed="#J" n="29" break="no"/>rum primas sensibiles, est ei per sensus: &amp; dispositio, quae diuersatur in eo 
            <lb ed="#J" n="30"/>per comprehensionem quiditatis &amp; formae, est ei dispositio diuersa in se 
            <lb ed="#J" n="31"/>non per sensus. Et ideo assimilat Arist. ipsum lineae sphaerali in hac
            dispo<lb ed="#J" n="32" break="no"/>sitione: Plato autem lineae gyratiuae. &amp; per hanc dispositionem intelligit 
            <lb ed="#J" n="33"/>formas rerum mathematicarum, cum non accepit intelligendo eas
            Tma<lb ed="#J" n="34" break="no"/>gnitudinem sensibilem. D.dixit. Et vniuersaliter dispositio rerum, &amp;c. 
            <lb ed="#J" n="35"/>idest, vt mihi videtur, &amp; vniuersaliter dispositio rerum, quas 
            comprehen<lb ed="#J" n="36" break="no"/>dit intellectus, inuenitur in eo in modo, secundum quem sunt in se in 
            propinqui<lb ed="#J" n="37" break="no"/>tate, &amp; distantia, ab abstractione a materia. Quod igitur eorum fuerit remo 
            <lb ed="#J" n="38"/>tum a materia, poterit abstrahi ab intellectu absque materia: licet non
            ha<lb ed="#J" n="39" break="no"/>beat esse nisi in materia: sicut est in mathematicis. &amp; quod eorum fuerit 
            <lb ed="#J" n="40"/>propinquum materiae non poterit. cum igitur dixit secundum quod res
            ab<lb ed="#J" n="41" break="no"/>stractae a materia, intendit secundum modum essendi in rebus abstractis a materia in 
            <lb ed="#J" n="42"/>ordine, in quo sunt de abstractione, si iste sermo sit completus in scripto.
          </p>
        </div>
        </body>
    </text>
</TEI>