Sed est intelligendum propter solutiones quarundam rationum quod aliquid est sensibile dupliciter, uno modo per se, alio per accidens. Per se sunt sensibilia propria et communia, et isto modo anima non est sensibilis, cum sit substantia. Alio modo aliquid est sensibile per accidens sicut quando est subiectum alicuius accidentis sensibilis vel causa alicuius operationis sensibilis, et isto modo anima vegetativa est sensibilis et etiam sensitiva, quia eius operationes sunt sensibiles, scilicet nutrire, augmentare, sentire. Anima autem intellectiva nec per se nec per accidens videtur sensibilis esse, cum nec secundum se nec secundum operationes suas apprehendatur a sensu nisi forte vellemus vocare sensibile per accidens quod habet habitudinem ad aliquod per se sensibile, sicut octavum caelum dicimus locari per accidens quia habet habitudinem ad centrum quod per se locatur, ut patet quarto , et isto modo anima intellectiva posset dici sensibilis cum habeat habitudinem ad fantasmata, ut patet tertio huius; quare et cetera.

Sed dubitaret aliquis circa dicta quod sicut aliquod esset sensibile ita esset intelligibile; sed anima est sensibilis per accidens; ergo intelligibilis per accidens, quod est falsum, quia si solum esset intelligibilis per accidens, tunc de ipsa solum esset scientia per accidens, quod est manifeste falsum. Maior patet per Commentatorem secundo huius capitolo de odore.

Ad hoc dico quod de anima est scientia, et cum dicitur est intelligibilis per accidens, dico quod aliquid intelligi per accidens potest intelligi dupliciter. Uno modo quia intelligatur in alio, sicut partes in toto vel oppositum in opposito vel simile in simile, et non in propria specie, et de tali intelligibili non est scientia per se, sed per accidens. Aliud est intelligibile per accidens, quod non intelligitur per propriam speciem, sed intelligitur ex intellectione alterius quod intelligitur in propria forma, et de tali est bene scientia per se. Modo dico quod anima non est intelligibilis per accidens primo modo, sed secundo modo. Et tunc ad probationem quae vadit directe contra verba Commentatoris Commentatorem , sicut aliquid est sensibile et cetera. Dico quod haec propositio Commentatoris solum veritatem habet quantum ad bonitatem vel malitiam, ut sit sensus quod illud quod est bene vel male sensibile sit bene vel male intelligibile, sed non habet veritatem quantum ad per se et per accidens; quare et cetera.