EtConclusio principalis S haec indubitur teno et concedo quod, scilicet, haec est 'in quid' Deus est sapiens vel intelligens vel volens, et hoc eo modo accipiendo quo[?] ista concreta posita in praedicantis[?] nihil intrinsecum connotant, licet res alias significaret per se et pro aliis supponant ad modum quo homo est animal 'in quid', quia animal nihil extrinsecum connotat, licet pro aliis rebus ab homine supponat et illas significaret, ita per se, sicut hominem. Et ratio totius huius veritas est, quia illa res simplicissima, quae Deus est, ista essentialiter et ita intrinsece est sapientia et etiam deitas vel etiam sapientiam et deitatem includit ad modum quo divinis[???] sapientiam vel deitatem esse in Deo, sicut homo essentialiter est corporeus et essentialiter est animatus vel essentialiter includit[?] corpus et animam, vel sicut illud compositum, quod alii imaginantur includeret sapientiam et deitatem, quia includeret utriusque abstractorum duorum per se individuum. Igitur si concreta illorum abstractivorum denominant illam rem ita essentialiter et 'in quid' denominabunt, nunc sicu tunc, sed tunc 'in quid', igitur et modo nec est rationem reddere quin[quando] ita, in qua diceretur de illa sapientia simplici hoc concretum sapiens sicut homo conceretum Deus ex quo ipsa aequae intrinsece includit per se significatum abstracti huius, sicut illius vel potius uniformiter est per se individuum utriusque.