Secundo praemitto quod illa res simplex simpliciter, quae Deus est, potest realiter exprimi per nomen demonstrativum[?] absque omni addito. Dicendum hoc vel per nomen demonstratum[?] cum termino concepti sibi addito dicendo 'hoc ens' vel 'haec res'. Et per nomen proprium in significando illius simpliciter simplicis quomodo hoc nomen 'Socrates' significat istam rem, quae est 'iste homo'. Et quia illius rei, quae Deus est, non habetur nomen magis proprium quam sit hoc nomen 'Deus', utor isto ut sit proprio nomine istius rei, sive sit proprium illi in significando sive non. Haec ideo praemitto, quia multi conceptus praedicantur 'in quid' et 'per se' primo modo de conceptu demonstrativo rei, et de conceptu etiam proprio quae non sic praedicantur si illa res aliter significaretur, et etiam e converso. Nam haec non est 'per se' primo modo hoc 'animal est homo' demonstrando 'Socrates', quamvis hoc 'Socrates est homo' vel 'hic est homo' sit 'per se' primo modo loquendo, quia plura significantur per subiectum quam per praedicatum, et est per consequens quodammodo praedictio indirecta sit in proposito. Haec non est per se primo modo: 'haec entitas est sapientia, vel volitio, vel intellectio', sed istae sunt sic: 'haec est sapientia, haec volitio,' etc. Et haec similiter 'deitas est sapientia, intellectio, vel volitio' supposito quod 'deitas' sit nomen proprium illius rei subordinatum signo simplici proprio eiusdem.