Ad illud responsio iuxta illud quod arguendo tactum est quod valet istis abstractis deitas et sapientia correspondere alia realiter distincta in eodem supposito potest duobus modis imaginare imaginari vel quod ista positio per contradictionem imaginetur illi rei quae modo de facto est deitas supervenire sapientiam accidentale realiter ab ea distinctam et inhaerere deitati in eodem supposito vera[?] vel quod illam rem quae modo de facto est deitas supervenire sapientiam accidentalem ? vel quod ista res quae modo de facto est deitas imaginetur findi vel dividi in duo, scilicet, in deitatem et sapientiam. Et si hoc secundum tunc deitas partialis non erit imaginare[?] eiusdem rei specifice cum illa quae imaginare[?imaginatae] ponebatur per impossibile dividi, et per consequens non proprius conceptus illius et istius sunt eiusdem rationis et ita non remanebit propositio eadem dicens quod Deus est sapiens, tunc et nunc, vel coincidetur [?] priori[?] sensu. Et si ponatur casu pro primo istorum intellectum[??] tunc ista propositio proposita Deus est sapiens esset forte distinguenda sicut et ista 'hoc est animatum' denotando[?] compositum ex corpore et anima sensitiva informatum intellectiva, secundum opinionem quorumdam praetactam eo quod partum potest facere denominationem subiecti a sapientia accidentali inhaerente Deo per causam impossibilem, et tunc est denominatio accidentalis et extrinseca et et no per se primo modo, sicut nec denominatio corporis quae est altera pars cum dicitur hoc est animatum est denominatio essentialis aut intrinseca nec per se primo modo.