¶ Praeterea deus non potest aliter res cognoscere quam cognoscit sine alietate vel varietate alia ex parte realiter sed si illa quae cognoscit fore contingenter igitur cognosceret non fore cognosceret eas aliter quam cognoscit quia aliter est cognoscere ea fore quam cognoscere ea non fore igitur deus cognoscens alia fore non potest cognoscere ista non fore sine novitate alia vel variatione ex parte a earum igitur si ab aeterno cognovit me aliquid cras voliturum non potest ane adventum diei crastine scire me non cras illud voliturum et si hoc igitur oportet me cras velle illud maiore patet per augustinum 5 super genesem et ponitur de 35 primi capitulo penultimo ubi dicit sic loequens de productis et producendis a deo ipsi inquit deo non audeo dicere alio modo in notuisse cum ea fecisset quam ille quo ea noverat ut faceret apud quem non est transitio nec vitissitudinis obumbratio videtur enim sibi quod esset in deo transmuatio vel vicissitudinis obumbratio si absolute ex parte sui res alias aliter cognosceret quam cognovit minor patet etiam quia nisi in cognoscendo aliter se haberet deus cum cognoscit et scit aliqua fore quam se haberet sic sciret ista non fore rebus illis non dum positis sed indifferenter ad hoc possibilibus fore et non fore nulla videretur inpossibilitas quin posset fieri de non praescite st praescius et econtra nec et de non praedestinate animam antichristi ad beatitudinem praedestinans et econtra quia in hoc nisi debetur propositum non se haberet in cognoscendo aliter quam ante sed consequens est inpossibile tam secundum sanctos quam secundum philosophum scilicet quod ipse possit fieri de non praecognoscente praecognoscens vel econtra rebus huius non dum positis sed ad utrumlibet ad hoc possibilibus in futuro contingere quia sicut scivit ab aeterno omne quod futurum erat sic et immutabiliter scivit secundum magistrum distinctione 35 primi capitulo 4 et quia sicut ibidem capitulo 5 habetur secundum augustinum in eius scientia non est transmutatio nec vicissitudinis obumbratio ista valet quod re nodum posita possit deus primo assentire quod ipsa erit et post similiter ante rei positionem in esse iudicare quod ipsa non erit hoc non est vicissitudo quam ibi negat per oppositum ad nostram credulitatem circa futuritionem alicuius rei possumus enim primo credere de aliquo quod erit et post quod non erit et iterum et iterum sic et econtra ante rei adventum ex aliis et aliis verisimilibus ac deceptioriis coniecturis