Similiter etiam habitus crescit ex valore actus tum[?] quia actus valet causa ex hoc quod procedit a caritate quam ex hoc quod est habitus caritatem ex genere actus bonus et sic sine termino decrescendo tamen vel oportet[?] ut videtur secundo dicere secundum aliam viam ibi similiter prosecutam quod caritas quae nunc accrescit ex merito nullo modo nunc primo posito non apponit aliquid secundae actus ita quod actus ex nova ista portione caritatis in nulla sua nulla tenus augmentatur et tunc ulterius vel oportet dicere quod portio caritatis tunc acrescens reddit actum qui ab ea secundum nihil sui procedit magis meritorium quam esset sine ista portione addita per solam priorem caritatem ex qua actus ille simul et voluntate active processit et tunc ultra cum actus iste factus magis meritorius faciat debere magis meritorium praemium essentiale in ce?o[?] et ado[?] proportionaliter meritorie faciat maiorem gratiam in via quia semper praemium debitum in patria proportionaliter gratiae viae et econtra ita quod numquam ex quacumque causa argumentatur meritorie praemium debitum quin et hic gratia et econtra sequitur quod erat ita talis mutua reflexio sine fine ex una parte in cremento valoris actus in ratione meriti sine hoc quod in alico aliquo iota crescat in entitate actus isto et ex parte alia in cremento caritatis secundum esse vel oportet dicere secundum hanc fantasiam principalem ubi supra prosecutam quod ex quo actus non cresceret in substantia per portionem caritatis ratione actus illius accrescentis priori caritati secundum hanc partem responsionis vel quod haec portio non reddit hanc actum magis meritorium quam fuisset sine ipsa per praetestatem vel si haec portio reddat hunc actum magis meritorium quam fuisset sine ipsa per priorem cum non econtra per hoc quod actus solus redditur isto modo magis meritorius non crescit ista caritas quia tunc cum totum praenderet ex ipsa praecise per se ipsam cresceret sine fine quod non videtur rationale et mihi poenalis magis placet inter tres ymagines imagines iam positas