dicendum quod non levigat in alico aliquo culpam per quam inciditur in inpotentiam nec excusat nullus reddentem debitum a peccato voluntarie perpetrato quo incurrebatur in potentia nec etiam ista in potentia excusat in alico aliquo illud peccatum quo voluit non reddere sed inpotentem se facere et hoc probat bene exemplum ibi adductum anselmus et eodem modo concedo quod furia non excusat a culpa ex qua incurritur furia sed excusat ne facta in furia sint nova peccata punibilia et ita excusat inpotentia ne non factiones agendorum factis agendis si cum illa efficiater[?] vellent illa facere si potentia non de esset et ex hoc quod praecise propter inpotentiam non tunc voluntarie causatam sed potius displicitatem[?] non fiunt non suint nova peccata punitibilia[?] in purgatorio vel in inferno secus si perserveraret in voluntate non faciendi vel in carentia gratiae quam tenetur habere et ex ea vellet facere si posset unde nec adam totiens peccavit quotiens non fecti quod primitus et ferre potuisset et debuisset nec nos etiam quod si gratiam quis non habeat et tunc totiens peccat quotiens ea metaphysicae tenetur aliquid facere vel velle inplere non qui non habet sed quia per eum stat quod non habet quia non dat operam facienti illud quod potest habendum gratiam dei