2a secunda conclusio est quod factum in pura furia licet sit saepe peccatum id est vicium seu actus deordinatus tamen non est in baptismatis vel aliis peccatum in principale ad poenam post hanc vitam et quantucumque furia ex culpa incurratur cuius ratio est quia nullus simpliciter carens usu rationis noviter peccat in alico aliquo facto suo stante tali carentia non plus quam brutum occidendo vel aliter nocendo igitur nec talis consequentia patet de se assumptum etiam licet sic de se evidens probari potest per illud augustinus ubi prius proximo Augustine, de fide ad petrum parvulis quidam qui nec dum propria voluntate credere nec poenentiam pro facto quod originaliter trahunt agere possunt sacramentum fidei quod est sacramentum baptismi quam diu rationis eorum aetas capax esse non potest sufficere ad salutem haec illae sui praeceptu[?] firmissime crede