Praeterea quod hoc sic verum et non vitandum probari potest quia quaro de visione a aut est finite aut infinite perfectionis si 2m secundum dat inconveniens illatum et cum hoc est verum falsum quia nihil praeter deum est perfectionis infinitae si autem a ponatur esse perfectionis finite capio igitur visionem albedinis vel aterius creaturae puta argui et vocetur b igitur b multo fortius eset finite perfectionis quam a vel est minor quam b et tunc habetur alia pars illati scilicet quod visio angelis esset perfectior visione dei vel aequalis b et tunc cupletur b secundum intensionem et vocetur illud duplum c tunc sic a et b sunt aequalia et c est duplum ad b secundum perfecitonem igitur et ad a et sequitur idem quod prius scilicet quod visio angeli est perfectior visione dei vel dabitur 3o tertio quod a est perfectius quam b et non in infinitum perfectius cum utrumque sit finite perfectionis sic igitur verbi gratia quod a sic in centuplo perfectius quam b igitur capiatur sub centupla pars a et vocetur d tunc d et b erunt aequalia et dupletur b tunc eius duplum vocetur e tunc ut prius d et b sacra aequalia igitur cum e sic duplum ad b etiam erit duplum ad d et d est visio dei et est vision angeli igitur aliqua visio angeli est melior hac visione dei quae est d ergo conclusio est vera et nota vitanda scilicet quod non omnis visio dei est natura in se perfectior quas visione possibili respectu creaturae