dicendum quod si ly infinite in secunda propositione notat magnitudinem intellectus falsa est si notat magnitudinem cognitionis vel perfectionem modi cognitionis qua ipsum est cognoscibile potest concedi cum quodlibet sit a deo cognoscibile qui nihil finite cognoscit sed quodlibet infinite et ad hunc intellectum concedenda est conclusio illata sic enim quolibet aliud a deo perfectus potest cognosci quam ipsum sit ens Ex hoc patet verbis aliis quam prius quid sit deum comprehendi ab intellectu aliquo vel aliud obiectum ab intellectu aliter non quando ipsum ita perfecte cognoscitur a tali intellectu sicud sicut ipsum est ens intellige ita perfecte vel cognoscit secundum optimam adaequationem et proportionem non secundum aequalitatem ita quod cognitio sit ita perfecta res sicud sicut est oppositum suum quod deus a nullo intellectu nisi a suo ita perfecte cognoscitur quam perfecte deus est ens nec etiam ita perfecte ponit alico aliquo intellectu cognosci ideo a solo divino intellectu est deus comprehensibilis