<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
    <teiHeader>
        <fileDesc>
            <titleStmt>
                <title>http://scta.info/resoure/ahsh-l2Ai2t2q1c3-d1e1974/critical/transcription</title>
            </titleStmt>
            <publicationStmt>
                <p/>
            </publicationStmt>
            <sourceDesc>
                <p/>
            </sourceDesc>
        </fileDesc>
    </teiHeader>
    <text>
        <body>
            <p xml:id="ahsh-l2Ai2t2q1c3-d1e1974">
            <lb ed="#Qb"/>Ad quod dicimus<!--3--> quod summum<!--k--> verum
            <lb ed="#Qb"/>et increatum in se est incomprehensibile et oc<lb ed="#Qb"/>cultum,
            et de eius benignitate est quod permittit
            <lb ed="#Qb"/>se declarare: ista ergo permissio benignitas di<lb ed="#Qb"/>citur
            hic. Incomprehensibilitas vero eius dicitur
            <lb ed="#Qb"/>silentium secundum metaphoram: silentium enim
            <lb ed="#Qb"/>dicitur soni privatio, sed quando advenit sonus,
            <lb ed="#Qb"/>tunc est declaratio; Verbum vero aeternum in
            <lb ed="#Qb"/>se<!--l--> declaratum est, et ideo antequam ad mani<lb ed="#Qb"/>festationem
            veniat, quae fit per aliquem sonum
            <lb ed="#Qb"/>creatum<!--m-->, dicitur silentium propter privationem
            <lb ed="#Qb"/>declarationis: secundum hunc modum accipitur
            <lb ed="#Qb"/>silentium <title>Apoc.</title> 8,1 et <title>Sap.</title> -18,14: <quote>Dum medium
            <lb ed="#Qb"/>silentium</quote> etc. Ratione ergo incomprehensibilitatis
            <lb ed="#Qb"/>dicitur <quote xml:id="ahsh-l2Ai2t2q1c3-Qd1e2008">silentium</quote>, ratione eius quod<!--n--> occultum
            <lb ed="#Qb"/>est dicitur <quote xml:id="ahsh-l2Ai2t2q1c3-Qd1e2014">quod est in abditis</quote>.
         </p>
        </body>
    </text>
</TEI>