<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
    <teiHeader>
        <fileDesc>
            <titleStmt>
                <title>http://scta.info/resoure/aconf-l1/critical/transcription</title>
            </titleStmt>
            <publicationStmt>
                <p/>
            </publicationStmt>
            <sourceDesc>
                <p/>
            </sourceDesc>
        </fileDesc>
    </teiHeader>
    <text>
        <body>
            <div xml:id="aconf-l1">
        <head xml:id="aconf-l1-Hd1e97">Liber 1</head>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e102">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e104">Caput 1</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e107" type="question-title">Deum vult laudare ab ipso excitatus</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e110">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e112">1</head>
            <p xml:id="aconf-l1-d1e102">
                            <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e111" source="http://scta.info/resource/ps144_3@1-5">Magnus es, Domine, et laudabilis valde</quote>: <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e114" source="http://scta.info/resource/ps146_5@4-13">magna virtus tua et sapientiae tuae non est
          numerus</quote> . Et laudare te vult homo, aliqua portio creaturae tuae, et homo circumferens
          mortalitatem suam, circumferens testimonium peccati sui et testimonium, quia superbis
          resistis ; et tamen laudare te vult homo, aliqua portio creaturae tuae. Tu excitas, ut
          laudare te delectet, quia fecisti nos ad te et inquietum est cor nostrum, donec requiescat
          in te. Da mihi, Domine, scire et intellegere , utrum sit prius invocare te an laudare te
          et scire te prius sit an invocare te. Sed quis te invocat o nesciens te? Aliud enim pro
          alio potest invocare nesciens. An potius invocaris, ut sciaris? <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e117" source="http://scta.info/resource/rom10_14@3-19">Quomodo autem invocabunt,
          in quem non crediderunt? Aut quomodo credunt sine praedicante?</quote> Et <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e120" source="http://scta.info/resource/ps21_27@6-10">laudabunt Dominum qui
          requirunt eum</quote>. Quaerentes enim inveniunt eum et invenientes laudabunt eum. Quaeram te,
          Domine, invocans te et invocem te credens in te; praedicatus enim es nobis. Invocat te,
          Domine, fides mea, quam dedisti mihi, quam inspirasti mihi per humanitatem Filii tui, per
          ministerium praedicatoris tui.
        </p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e120">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e122">Caput 2</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e125" type="question-title">
                        <unclear>Deum</unclear> quem invocat in ipso esse, ipsumque in Deo</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e130">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e132">2</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e107">
          Et quomodo invocabo Deum meum, Deum et Dominum meum, quoniam utique in me ipsum eum
          vocabo, cum invocabo eum ? Et quis locus est in me, quo veniat in me Deus meus ? Quo Deus
          veniat in me, Deus, qui fecit caelum et terram ? Itane, Domine Deus meus, est quidquam in
          me, quod capiat te? An vero caelum et terra, quae fecisti et in quibus me fecisti, capiunt
          te? An quia sine te non esset quidquid est, fit, ut quidquid est capiat te? Quoniam itaque
          et ego sum, quid peto, ut venias in me, qui non essem, nisi esses in me? Non enim ego iam
          inferi, et tamen etiam ibi es. Nam et<quote xml:id="aconf-l1-Qd1e142" source="http://scta.info/resource/ps138_8@8-12">si descendero in infernum, ades</quote> . Non ergo essem,
          Deus meus, non omnino essem, nisi esses in me. An potius non essem, nisi essem in te, <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e145" source="http://scta.info/resource/rom11_36@2-10">ex
          quo omnia, per quem omnia, in quo omnia</quote> ? Etiam sic, Domine, etiam sic. Quo te invoco,
          cum in te sim? Aut unde venias in me? Quo enim recedam extra caelum et terram, ut inde in
          me veniat Deus meus, qui dixit: <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e148" source="http://scta.info/resource/ier23_24@15-19">Caelum et terram ego impleo</quote>?</p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e140">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e142">Caput 3</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e145" type="question-title">Deus sic ubique totus, et res nulla ipsum totum capiat</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e148">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e150">3</head>
          <p xml:id="aconf-l1-d1e113">Capiunt ergone te caelum et terra, quoniam tu imples ea? An imples et restat,
          quoniam non te capiunt? Et quo refundis quidquid impleto caelo et terra restat ex te? An
          non opus habes, ut quoquam continearis, qui contines omnia, quoniam quae imples continendo
          imples? Non enim vasa, quae te plena sunt, stabilem te faciunt, quia etsi frangantur non
          effunderis. Et cum effunderis super nos , non tu iaces, sed erigis nos, nec tu
          dissiparis, sed conligis nos. Sed quae imples omnia, te toto imples omnia. An quia non
          possunt te totum capere omnia, partem tui capiunt et eamdem partem simul omnia capiunt? An
          singulas singula et maiores maiora, minores minora capiunt ? Ergo est aliqua pars tua
          maior, aliqua minor? An ubique totus es et res nulla te totum capit?
        </p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e158">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e160">Caput 4</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e163" type="question-title">Dei majestas et perfectiones inexplicabiles</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e166">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e168">4</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e118">
          Quid es ergo Deus meus? Quid, rogo, nisi Dominus Deus? <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e187" source="http://scta.info/resource/ps17_32@1-11">Quis enim Dominus praeter
          Dominum? Aut quis Deus praeter Deum nostrum?</quote>  Summe, optime, potentissime,
          omnipotentissime, misericordissime et iustissime, secretissime et praesentissime,
          pulcherrime et fortissime, stabilis et incomprehensibilis, immutabilis, mutans omnia,
          numquam novus, numquam vetus, innovans omnia  et in vetustatem perducens superbos et
          nesciunt ; semper agens, semper quietus, colligens et non egens, portans et implens et
          protegens, creans et nutriens et perficiens, quaerens, cum nihil desit tibi. Amas nec
          aestuas, zelas  et securus es, paenitet te et non doles, irasceris  et tranquillus
          es, opera mutas nec mutas consilium; recipis quod invenis et numquam amisisti; numquam
          inops et gaudes lucris, numquam avarus et usuras exigis . Supererogatur tibi , ut
          debeas, et quis habet quidquam non tuum? Reddis debita nulli debens, donas debita nihil
          perdens. Et quid diximus, Deus meus, vita mea, dulcedo mea sancta, aut quid dicit aliquis,
          cum de te dicit? Et vae tacentibus de te, quoniam loquaces muti sunt .
        </p>
          </div>
        
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e177">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e179">Caput 5</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e182">Petit amorem Dei, et delictorum veniam</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e185">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e187">5</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e123">Quis mihi dabit adquiescere in te? Quis dabit mihi, ut venias in cor meum et
          inebries illud, ut obliviscar mala mea  et unum bonum meum amplectar, te? Quid mihi es?
          Miserere, ut loquar. Quid tibi sum ipse, ut amari te iubeas a me et, nisi faciam,
          irascaris mihi  et mineris ingentes miserias? Parvane ipsa est, si non amem te? Ei mihi!
          Dic mihi per miserationes tuas, Domine Deus meus, quid sis mihi. <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e209" source="http://scta.info/resource/ps34_3@10-16">Dic animae meae: Salus
          tua ego sum</quote> . Sic dic, ut audiam. Ecce aures cordis mei ante te, Domine; aperi eas et
          <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e212" source="http://scta.info/resource/ps34_3@10-16">dic animae meae: Salus tua ego sum</quote>. Curram post vocem hanc et apprehendam te. Noli
          abscondere a me faciem tuam ; moriar, ne moriar, ut eam uideam.
        </p>
        </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e195">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e197">6</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e126">Angusta est domus animae meae quo venias ad eam: dilatetur abs te. Ruinosa est:
          refice eam. Habet quae offendant oculos tuos: fateor et scio. Sed quis mundabit eam? Aut
          cui alteri praeter te clamabo: <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e224" source="http://scta.info/resource/ps18_13@4-8 http://scta.info/resource/ps18_14@1-6">Ab occultis meis munda me, Domine, et ab alienis parce
          servo tuo</quote> ? Credo, propter quod et loquor . Domine, tu scis . Nonne tibi prolocutus
          sum adversum me delicta mea, Deus meus, et tu dimisisti impietatem cordis mei ? Non
          iudicio contendo tecum , qui veritas es ; et ego nolo fallere me ipsum, ne mentiatur
          iniquitas mea sibi . Non ergo iudicio contendo tecum, quia, <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e227" source="http://scta.info/resource/ps129_3@1-7">si iniquitates observaveris,
          Domine, Domine, quis sustinebit?</quote> 
        </p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e204">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e206">Caput 6</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e209" type="question-title">Infantiam suam describit, laudat Dei providentiam et aeternitatem</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e212">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e214">7</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e132">
          Sed tamen sine me loqui apud misericordiam tuam, me terram et cinerem , sine
          tamen loqui, quoniam ecce misericordia tua est, non homo, irrisor meus, cui loquor. Et tu
          fortasse irrides me , sed conversus misereberis mei . Quid enim est quod volo dicere,
          Domine, nisi quia nescio, unde venerim huc, in istam dico vitam mortalem an mortem
          vitalem? Nescio. Et susceperunt me consolationes miserationum tuarum , sicut audivi a
          parentibus carnis meae, ex quo et in qua me formasti in tempore; non enim ego memini.
          Exceperunt ergo me consolationes lactis humani, nec mater mea vel nutrices meae sibi ubera
          implebant, sed tu mihi per eas dabas alimentum infantiae secundum institutionem tuam et
          divitias usque ad fundum rerum dispositas Tu etiam mihi dabas nolle amplius, quam dabas,
          et nutrientibus me dare mihi velle quod eis dabas; dare enim mihi per ordinatum affectum
          volebant quo abundabant ex te. Nam bonum erat eis bonum meum ex eis, quod ex eis non, sed
          per eas erat; ex te quippe bona omnia, Deus, et ex Deo meo salus mihi universa . Quod
          animadverti postmodum clamante te mihi per haec ipsa, quae tribuis intus et foris. Nam
          tunc sugere noram et adquiescere delectationibus, flere autem offensiones carnis meae,
          nihil amplius.
        </p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e221">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e223">8</head>
            <p xml:id="aconf-l1-d1e137">
              Post et ridere coepi, dormiens primo, deinde vigilans. Hoc enim de me mihi
          indicatum est et credidi, quoniam sic videmus alios infantes; nam ista mea non memini. Et
          ecce paulatim sentiebam, ubi essem, et voluntates meas volebam ostendere eis, per quos
          implerentur, et non poteram, quia illae intus erant, foris autem illi nec ullo suo sensu
          valebant introire in animam meam. Itaque iactabam membra et voces, signa similia
          voluntatibus meis, pauca quae poteram, qualia poteram: non enim erant veresimilia. Et cum
          mihi non obtemperabatur vel non intellecto vel ne obesset, indignabar non subditis
          maioribus et liberis non servientibus et me de illis flendo vindicabam. Tales esse
          infantes didici, quos discere potui, et me talem fuisse magis mihi ipsi indicaverunt
          nescientes quam scientes nutritores mei.
            </p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e230">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e232">9</head>
            <p xml:id="aconf-l1-d1e142">
              Et ecce infantia mea olim mortua est et ego vivo. Tu autem, Domine, qui et semper
          vivis et nihil moritur in te, quoniam ante primordia saeculorum et ante omne, quod vel
          ante dici potest, tu es et Deus es Dominusque omnium, quae creasti, et apud te rerum
          omnium instabilium stant causae et rerum omnium mutabilium immutabiles manent origines et
          omnium irrationalium et temporalium sempiternae vivunt rationes, dic mihi supplici tuo,
          Deus, et misericors misero tuo, dic mihi, utrum alicui iam aetati meae mortuae successerit
          infantia mea. An illa est, quam egi intra viscera matris meae? Nam et de illa mihi
          nonnihil indicatum est et praegnantes ipse vidi feminas. Quid ante hanc etiam, dulcedo
          mea, Deus meus? Fuine alicubi aut aliquis? Nam quis mihi dicat ista, non habeo; nec pater
          nec mater potuerunt nec aliorum experimentum nec memoria mea. An irrides me  ista
          quaerentem teque de hoc, quod novi, laudari a me iubes et confiteri me tibi ?</p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e240">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e242">10</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e148">
                            <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e275" source="http://scta.info/resource/mt11_25@7-13">Confiteor tibi, Domine caeli et terrae</quote> , laudem dicens tibi de primordiis et
          infantia mea, quae non memini; et dedisti ea homini ex aliis de se conicere et
          auctoritatibus etiam muliercularum multa de se credere Eram enim et vivebam etiam tunc et
          signa, quibus sensa mea nota aliis facerem, iam in fine infantiae quaerebam. Unde hoc tale
          animal nisi abs te, Domine? An quisquam se faciendi erit artifex? Aut ulla vena trahitur
          aliunde, qua esse et vivere currat in nos, praeterquam quod tu facis nos , Domine, cui
          esse et vivere non aliud atque aliud, quia summe esse ac summe vivere id ipsum est? Summus
          enim es et non mutaris , neque peragitur in te hodiernus dies, et tamen in te peragitur,
          quia in te sunt et ista omnia ; non enim haberent vias transeundi , nisi contineres
          ea. Et quoniam <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e278" source="http://scta.info/resource/ps101_28@6-10">anni tui non deficiunt</quote>, anni tui hodiernus dies: et quam multi iam dies
          nostri et patrum nostrorum per hodiernum tuum transierunt et ex illo acceperunt modos et
          utcumque extiterunt, et transibunt adhuc alii et accipient et utcumque existent. <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e281" source="http://scta.info/resource/ps101_28@1-5">Tu autem
          idem ipse es</quote>  et omnia crastina atque ultra omniaque hesterna et retro hodie facies,
          hodie fecisti. Quid ad me, si quis non intellegat? Gaudeat et ipse dicens: Quid est hoc?
           Gaudeat etiam sic et amet non inveniendo invenire potius quam inveniendo non invenire
          te.
        </p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e250">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e252">Caput 7</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e255" type="question-title">Infantia quoque peccatis obnoxia</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e258">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e260">11</head>
          <p xml:id="aconf-l1-d1e153">
            Exaudi, Deus. Vae peccatis hominum!  Et homo dicit haec, et misereris eius,
          quoniam tu fecisti eum et peccatum non fecisti in eo. Quis me commemorat peccatum
          infantiae meae, quoniam nemo mundus a peccato coram te, nec infans, cuius est unius diei
          vita super terram ? Quis me commemorat? An quilibet tantillus nunc parvulus, in quo
          video quod non memini de me? Quid ergo tunc peccabam? An quia uberibus inhiabam plorans?
          Nam si nunc faciam, non quidem uberibus, sed escae congruenti annis meis ita inhians,
          deridebor atque reprehendar iustissime. Tunc ergo reprehendenda faciebam, sed quia
          reprehendentem intellegere non poteram, nec mos reprehendi me nec ratio sinebat. Nam
          extirpamus et eicimus ista crescentes. Nec vidi quemquam scientem, cum aliquid purgat,
          bona proicere. An pro tempore etiam illa bona erant, flendo petere etiam quod noxie
          daretur, indignari acriter non subiectis hominibus liberis et maioribus hisque, a quibus
          genitus est, multisque praeterea prudentioribus non ad nutum voluntatis obtemperantibus
          feriendo nocere niti quantum potest, quia non oboeditur imperiis, quibus perniciose
          oboediretur? Ita imbecillitas membrorum infantilium innocens est, non animus infantium.
          Vidi ego et expertus sum zelantem parvulum; nondum loquebatur et intuebatur pallidus amaro
          aspectu collactaneum suum. Quis hoc ignorat? Expiare se dicunt ista matres atque nutrices
          nescio quibus remediis. Nisi vero et ista innocentia est, in fonte lactis ubertim manante
          atque abundante opis egentissimum et illo adhuc uno alimento vitam ducentem consortem non
          pati. Sed blande tolerantur haec, non quia nulla vel parva, sed quia aetatis accessu
          peritura sunt. Quod licet probes, cum ferri aequo animo eadem ipsa non possunt, quando in
          aliquo annosiore deprehenduntur.</p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e267">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e269">12</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e156">
          Tu itaque, Domine Deus meus, qui dedisti vitam infanti et corpus, quod ita, ut
          videmus, instruxisti sensibus, compegisti membris, figura decorasti proque eius
          universitate atque incolumitate omnes conatus animantis insinuasti, iubes me laudare te in
          istis et <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e311" source="http://scta.info/resource/ps91_2@3-9">confiteri tibi et psallere nomini tuo, Altissime</quote> , quia Deus es omnipotens et
          bonus, etiamsi sola ista fecisses, quae nemo alius potest facere nisi tu, une, a quo est
          omnis modus, formosissime, qui formas omnia et lege tua ordinas omnia. Hanc ergo aetatem,
          Domine, quam me vixisse non memini, de qua aliis credidi et quam me egisse ex aliis
          infantibus conieci, quamquam ista multum fida coniectura sit, piget me adnumerare huic
          vitae meae, quam vivo in hoc saeculo. Quantum enim attinet ad oblivionis meae tenebras,
          par illi est, quam vixi in matris utero. Quod si et <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e314" source="http://scta.info/resource/ps50_7@3-13">in iniquitate conceptus sum et in
          peccatis mater mea me in utero aluit</quote> , ubi, oro te, Deus meus, ubi, Domine, ego, servus
          tuus , ubi aut quando innocens fui? Sed ecce omitto illud tempus: et quid mihi iam cum
          eo est, cuius nulla vestigia recolo ?</p>
          </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e277">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e279">Caput 8</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e282" type="question-title">Unde puer loqui didicerit</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e285">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e287">13</head>
          <p xml:id="aconf-l1-d1e161">
            Nonne ab infantia huc pergens veni in pueritiam? Vel potius ipsa in me venit et
          successit infantiae? Nec discessit illa: quo enim abiit? Et tamen iam non erat. Non enim
          eram infans, qui non farer, sed iam puer loquens eram. Et memini hoc, et unde loqui
          didiceram, post adverti. Non enim docebant me maiores homines praebentes mihi verba certo
          aliquo ordine doctrinae sicut paulo post litteras, sed ego ipse mente, quam dedisti mihi,
          Deus meus, cum gemitibus et vocibus variis et variis membrorum motibus edere vellem sensa
          cordis mei, ut voluntati pareretur, nec valerem quae volebam omnia nec quibus volebam
          omnibus. Prensabam memoria, cum ipsi appellabant rem aliquam et cum secundum eam vocem
          corpus ad aliquid movebant, videbam, et tenebam hoc ab eis vocari rem illam, quod
          sonabant, cum eam vellent ostendere. Hoc autem eos velle ex motu corporis aperiebatur
          tamquam verbis naturalibus omnium gentium, quae fiunt vultu et nutu oculorum ceteroque
          membrorum actu et sonitu vocis indicante affectionem animi in petendis, habendis,
          reiciendis fugiendisve rebus. Ita verba in variis sententiis locis suis posita et crebro
          audita quarum rerum signa essent paulatim colligebam measque iam voluntates edomito in eis
          signis ore per haec enuntiabam. Sic cum his, inter quos eram, voluntatum enuntiandarum
          signa communicavi et vitae humanae procellosam societatem altius ingressus sum pendens ex
          parentum auctoritate nutuque maiorum hominum
          </p>
          </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e295">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e297">Caput 9</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e300">Odium litterarum, amor lusus, et vapulandi timor in pueris</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e303">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e305">14</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e167">
          Deus, Deus meus, quas ibi miserias expertus sum et ludificationes, quandoquidem
          recte mihi vivere puero id proponebatur, obtemperare monentibus, ut in hoc saeculo
          florerem et excellerem linguosis artibus ad honorem hominum et falsas divitias
          famulantibus. Inde in scholam datus sum, ut discerem litteras, in quibus quid utilitatis
          esset ignorabam miser. Et tamen, si segnis in discendo essem, vapulabam. Laudabatur enim
          hoc a maioribus, et multi ante nos vitam istam agentes praestruxerant aerumnosas vias, per
          quas transire cogebamur multiplicato labore et dolore filiis Adam . Invenimus autem,
          Domine, homines rogantes te et didicimus ab eis, sentientes te, ut poteramus, esse magnum
          aliquem, qui posses etiam non apparens sensibus nostris exaudire nos et subvenire nobis.
          Nam puer coepi rogare te, auxilium et refugium meum , et in tuam invocationem rumpebam
          nodos linguae meae et rogabam te parvus non parvo affectu, ne in schola vapularem. Et cum
          me non exaudiebas, quod <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e353" source="http://scta.info/resource/ps21_3@11-15">non erat ad insipientiam mihi</quote> , ridebantur a maioribus hominibus
          usque ab ipsis parentibus, qui mihi accidere mali nihil volebant, plagae meae, magnum tunc
          et grave malum meum.</p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e312">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e314">15</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e170">Estne quisquam, Domine, tam magnus animus, praegrandi affectu tibi cohaerens,
          estne, inquam, quisquam - facit enim hoc quaedam etiam stoliditas - est ergo, qui tibi pie
          cohaerendo ita sit affectus granditer, ut eculeos et ungulas atque huiuscemodi varia
          tormenta, pro quibus effugiendis tibi per universas terras cum timore magno supplicatur,
          ita parvi aestimet, diligens eos, qui haec acerbissime formidant, quemadmodum parentes
          nostri ridebant tormenta, quibus pueri a magistris affligebamur? Non enim aut minus ea
          metuebamus aut minus te de his evadendis deprecabamur, et peccabamus tamen minus scribendo
          aut legendo aut cogitando de litteris, quam exigebatur a nobis. Non enim deerat, Domine,
          memoria vel ingenium, quae nos habere voluisti pro illa aetate satis, sed delectabat
          ludere et vindicabatur in nos ab eis qui talia utique agebant. Sed maiorum nugae negotia
          vocantur, puerorum autem talia cum sint, puniuntur a maioribus, et nemo miseratur pueros
          vel illos vel utrosque. Nisi vero approbat quisquam bonus rerum arbiter vapulasse me, quia
          ludebam pila puer et eo ludo impediebar, quominus celeriter discerem litteras, quibus
          maior deformius luderem. Aut aliud faciebat idem ipse, a quo vapulabam, qui si in aliqua
          quaestiuncula a condoctore suo victus esset, magis bile atque invidia torqueretur quam
          ego, cum in certamine pilae a collusore meo superabar?
        </p>
          </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e323">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e325">Caput 10</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e328" type="question-title">Amore lusus et speclaculorum avocatur a litterarum studio</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e331">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e333">16</head>
            <p xml:id="aconf-l1-d1e175">
          Et tamen peccabam, Domine Deus, ordinator et creator rerum omnium naturalium,
          peccatorum autem tantum ordinator, Domine Deus meus, peccabam faciendo contra praecepta
          parentum et magistrorum illorum. Poteram enim postea bene uti litteris, quas volebant ut
          discerem quocumque animo illi mei. Non enim meliora eligens inoboediens eram, sed amore
          ludendi, amans in certaminibus superbas victorias et scalpi aures meas falsis fabellis,
          quo prurirent ardentius, eadem curiositate magis magisque per oculos emicante in
          spectacula, ludos maiorum; quos tamen qui edunt, ea dignitate praediti excellunt, ut hoc
          paene omnes optent parvulis suis, quos tamen caedi libenter patiuntur, si spectaculis
          talibus impediantur ab studio, quo eos ad talia edenda cupiunt pervenire. Vide ista,
          Domine , misericorditer et libera nos  iam invocantes te, libera etiam eos qui nondum
          te invocant, ut invocent te et liberes eos.</p>
          </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e341">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e343">Caput 11</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e346" type="question-title">Morbo pressus Baptismum flagitat, quem mater certo consitio differet</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e349">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e351">17</head>
            <p xml:id="aconf-l1-d1e180">
              Audieram enim ego adhuc puer de vita aeterna promissa nobis per humilitatem
          Domini Dei nostri descendentis ad superbiam nostram et signabar iam signo crucis eius et
          condiebar eius sale iam inde ab utero matris meae, quae multum speravit in te. Vidisti,
          Domine, cum adhuc puer essem et quodam die pressu stomachi repente aestuarem paene
          moriturus, vidisti, Deus meus, quoniam custos meus iam eras , quo motu animi et qua fide
          baptismum Christi tui, Dei et Domini mei, flagitavi a pietate matris meae et matris omnium
          nostrum, Ecclesiae tuae. Et conturbata mater carnis meae, quoniam et sempiternam salutem
          meam carius parturiebat corde casto in fide tua, iam curaret festinabunda, ut sacramentis
          salutaribus initiarer et abluerer, te, Domine Iesu, confitens in remissionem peccatorum,
          nisi statim recreatus essem. Dilata est itaque mundatio mea, quasi necesse esset, ut adhuc
          sordidarer , si viverem, quia videlicet post lavacrum illud maior et periculosior in
          sordibus delictorum reatus foret. Ita iam credebam et illa et omnis domus, nisi pater
          solus, qui tamen non evicit in me ius maternae pietatis, quominus in Christum crederem,
          sicut ille nondum crediderat. Nam illa satagebat, ut tu mihi pater esses, Deus meus,
          potius quam ille, et in hoc adiuvabas eam, ut superaret virum, cui melior serviebat, quia
          et in hoc tibi utique id iubenti serviebat.
            </p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e358">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e360">18</head>
            <p xml:id="aconf-l1-d1e186">Rogo te, Deus meus, vellem scire, si tu etiam velles, quo consilio dilatus sum,
          ne tunc baptizarer, utrum bono meo mihi quasi laxata sint lora peccandi. An non laxata
          sunt? Unde ergo etiam nunc de aliis atque aliis sonat undique in auribus nostris: "Sine
          illum, faciat; nondum enim baptizatus est". Et tamen in salute corporis non dicimus: "Sine
          vulneretur amplius; nondum enim sanatus est". Quanto ergo melius et cito sanarer et id
          ageretur mecum meorum meaque diligentia, ut recepta salus animae meae  tuta esset tutela
          tua, qui dedisses eam. Melius vero. Sed quot et quanti fluctus impendere tentationum post
          pueritiam videbantur, noverat eos iam illa mater et terram per eos, unde postea formarer,
          quam ipsam iam effigiem committere volebat.
        </p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e368">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e370">Caput 12</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e373" type="question-title">Ad litteras cogebatur, quo tamen Deus utebatur bene</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e376">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e378">19</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e191">
          In ipsa tamen pueritia, de qua mihi minus quam de adulescentia metuebatur, non
          amabam litteras et me in eas urgeri oderam; et urgebar tamen et bene mihi fiebat, nec
          faciebam ego bene; non enim discerem, nisi cogerer. Nemo autem invitus bene facit, etiamsi
          bonum est quod facit. Nec qui me urgebant, bene faciebant, sed bene mihi fiebat abs te,
          Deus meus. Illi enim non intuebantur, quo referrem quod me discere cogebant praeterquam ad
          satiandas insatiabiles cupiditates copiosae inopiae et ignominiosae gloriae. Tu vero, cui
          numerati sunt capilli nostri , errore omnium, qui mihi instabant ut discerem, utebaris
          ad utilitatem meam, meo autem qui discere nolebam, utebaris ad poenam meam, qua plecti non
          eram indignus tantillus puer et tantus peccator. Ita non de bene facientibus tu bene
          faciebas mihi et de peccante me ipso iuste retribuebas mihi . Iussisti enim et sic est,
          ut poena sua sibi sit omnis inordinatus animus.
        </p>
          </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e386">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e388">Caput 13</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e391" type="question-title">Quibus studiis potissimum sit delectatus</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e394">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e396">20</head>
            <p xml:id="aconf-l1-d1e196">
              Quid autem erat causae, cur graecas litteras oderam, quibus puerulus imbuebar, ne
          nunc quidem mihi satis exploratum est. Adamaveram enim latinas, non quas primi magistri,
          sed quas docent qui grammatici vocantur Nam illas primas, ubi legere et scribere et
          numerare discitur, non minus onerosas poenalesque habebam quam omnes graecas. Unde tamen
          et hoc nisi de peccato et vanitate vitae, qua <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e447" source="http://scta.info/resource/ps77_39@4-11">caro eram et spiritus ambulans et non
          revertens</quote> ? Nam utique meliores, quia certiores, erant primae illae litterae, quibus
          fiebat in me et factum est et habeo illud, ut et legam, si quid scriptum invenio, et
          scribam ipse, si quid volo, quam illae, quibus tenere cogebar Aeneae nescio cuius errores
          oblitus errorum meorum et plorare Didonem mortuam, quia se occidit ab amore, cum interea
          me ipsum in his a te morientem Deus, vita mea , siccis oculis ferrem miserrimus.
            </p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e403">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e405">21</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e199">
          Quid enim miserius misero non miserante se ipsum et flente Didonis mortem, quae
          fiebat amando Aenean, non flente autem mortem suam, quae fiebat non amando te, Deus, lumen
          cordis mei et panis oris intus animae meae  et virtus maritans mentem meam et sinum
          cogitationis meae? Non te amabam et fornicabar abs te  et fornicanti sonabat undique:
          Euge, euge . Amicitia enim mundi huius fornicatio est abs te et Euge, euge dicitur, ut
          pudeat, si non ita homo sit. Et haec non flebam et flebam Didonem exstinctam ferroque
          extrema secutam , sequens ipse extrema condita tua relicto te et terra iens in terram;
          et si prohiberer ea legere, dolerem, quia non legerem quod dolerem. Talis dementia
          honestiores et uberiores litterae putantur quam illae, quibus legere et scribere
          didici.
        </p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e412">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e414">22</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e205">
          Sed nunc in anima mea clamet Deus meus, et veritas tua dicat mihi: Non est ita,
          non est ita; melior est prorsus doctrina illa prior. Nam ecce paratior sum oblivisci
          errores Aeneae atque omnia eius modi quam scribere et legere. At enim vela pendent
          liminibus grammaticarum scholarum, sed non illa magis honorem secreti quam tegimentum
          erroris significant. Non clament aduersus me quos iam non timeo, dum confiteor tibi quae
          vult anima mea, Deus meus, et adquiesco in reprehensione malarum viarum mearum , ut
          diligam bonas vias tuas, non clament adversus me venditores grammaticae vel emptores,
          quia, si proponam eis interrogans, utrum verum sit quod Aenean aliquando Carthaginem
          venisse poeta dicit, indoctiores nescire se respondebunt, doctiores autem etiam negabunt
          verum esse. At si quaeram, quibus litteris scribatur Aeneae nomen, omnes mihi, qui haec
          didicerunt, verum respondent secundum id pactum et placitum, quo inter se homines ista
          signa firmarunt. Item si quaeram, quid horum maiore vitae huius incommodo quisque
          obliviscatur, legere et scribere an poetica illa figmenta, quis non videat, quid
          responsurus sit, qui non est penitus oblitus sui? Peccabam ergo puer, cum illa inania
          istis utilioribus amore praeponebam vel potius ista oderam, illa amabam. Iam vero unum et
          unum duo, duo et duo quattuor odiosa cantio mihi erat et dulcissimum spectaculum vanitatis
          equus ligneus plenus armatis et Troiae incendium atque ipsius umbra Creusae .</p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e422">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e424">Caput 14</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e427" type="question-title">Litteras graecas oderat</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e430">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e432">23</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e210">
          Cur ergo graecam etiam grammaticam oderam talia cantantem? Nam et Homerus peritus
          texere tales fabellas et dulcissime vanus est. Mihi tamen amarus erat puero. Credo etiam
          Graecis pueris Vergilius ita sit, cum eum sic discere coguntur ut ego illum. Videlicet
          difficultas, difficultas omnino ediscendae linguae peregrinae, quasi felle aspergebat
          omnes suavitates Graecas fabulosarum narrationum. Nulla enim verba illa noveram et saevis
          terroribus ac poenis, ut nossem, instabatur mihi vehementer. Nam et Latina aliquando
          infans utique nulla noveram et tamen advertendo didici sine ullo metu atque cruciatu inter
          etiam blandimenta nutricum et ioca arridentium et laetitias alludentium. Didici vero illa
          sine poenali onere urgentium, cum me urgeret cor meum ad parienda concepta sua, et qua non
          esset, nisi aliqua verba didicissem non a docentibus, sed a loquentibus, in quorum et ego
          auribus parturiebam quidquid sentiebam. Hinc satis elucet maiorem habere vim ad discenda
          ista liberam curiositatem quam meticulosam necessitatem. Sed illius fluxum haec restringit
          legibus tuis, Deus, legibus tuis a magistrorum ferulis usque ad tentationes martyrum,
          valentibus legibus tuis miscere salubres amaritudines revocantes nos ad te a iucunditate
          pestifera, qua recessimus a te.
        </p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e440">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e442">Caput 15</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e445">Praecatio ad Deum</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e448">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e450">24</head>
          <p xml:id="aconf-l1-d1e215">
            <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e504" source="http://scta.info/resource/ps60_2@1-4">Exaudi, Domine, deprecationem meam</quote> , ne deficiat anima mea  sub disciplina
          tua neque deficiam in confitendo tibi miserationes tuas , quibus eruisti me ab omnibus
          viis meis pessimis , ut dulcescas mihi super omnes seductiones, quas sequebar, et amem
          te validissime et amplexer manum tuam totis praecordiis meis et servas me ab omni
          temptatione  usque in finem . Ecce enim <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e507" source="http://scta.info/resource/ps43_5@1-8">tu, Domine, rex meus et Deus meus</quote> , tibi
          serviat quidquid utile puer didici, tibi serviat quod loquor et scribo et lego et numero,
          quoniam cum vana discerem, tu disciplinam dabas mihi et in eis vanis peccata delectationum
          mearum dimisisti mihi . Didici enim in eis multa verba utilia; sed et in rebus non vanis
          disci possunt, et ea via tuta est, in qua pueri ambularent.
          </p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e459">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e461">Caput 16</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e464" type="question-title">Improbat modum juventutis erudiendae</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e467">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e469">25</head>
          <p xml:id="aconf-l1-d1e221">
            Sed vae tibi, flumen moris humani! Quis resistet tibi?  Quandiu non siccaberis?
          Quousque volves Evae filios in mare magnum et formidulosum, quod vix transeunt qui lignum
          conscenderint? Nonne ego in te legi et tonantem Iovem et adulterantem? Et utique non
          posset haec duo, sed actum est, ut haberet auctoritatem imitandum verum adulterium
          lenocinante falso tonitru. Quis autem paenulatorum magistrorum audit aure sobria ex eodem
          pulvere hominem clamantem et dicentem: Fingebat haec Homerus et humana ad deos
          transferebat; divina mallem ad nos ? Sed verius dicitur, quod fingebat haec quidem ille,
          sed hominibus flagitiosis divina tribuendo, ne flagitia flagitia putarentur et ut quisquis
          ea fecisset, non homines perditos, sed caelestes deos videretur imitatus.</p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e476">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e478">26</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e224">
          Et tamen, o flumen Tartareum, iactantur in te fili hominum cum mercedibus, ut
          haec discant, et magna res agitur, cum hoc agitur publice in foro, in conspectu legum
          supra mercedem salaria decernentium, et saxa tua percutis et sonas dicens: "Hinc verba
          discuntur, hinc adquiritur eloquentia rebus persuadendis sententiisque explicandis maxime
          necessaria". Ita vero non cognosceremus verba haec, imbrem et aureum et gremium et fucum
          et templa caeli et alia verba, quae in eo loco scripta sunt, nisi Terentius induceret
          nequam adulescentem proponentem sibi Iovem ad exemplum stupri, dum spectat tabulam quandam
          pictam in pariete, ubi inerat pictura haec, Iovem quo pacto Danaae misisse aiunt in
          gremium quondam imbrem aureum, fucum factum mulieri ? Et vide, quemadmodum se concitat
          ad libidinem quasi caelesti magisterio: At quem Deum! inquit. Qui templa caeli summo
          sonitu concutit. Ego homuncio id non facerem? Ego illud vero feci ac libens . Non omnino
          per hanc turpitudinem verba ista commodius discuntur, sed per haec verba turpitudo ista
          confidentius perpetratur. Non accuso verba quasi vasa electa atque pretiosa , sed vinum
          erroris, quod in eis nobis propinabatur ab ebriis doctoribus, et nisi biberemus,
          caedebamur nec appellare ad aliquem iudicem sobrium licebat. Et tamen ego, Deus meus, in
          cuius conspectu iam secura est recordatio mea, libenter haec didici et eis delectabar
          miser et ob hoc bonae spei puer appellabar.
        </p>
        </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e486">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e488">Caput 17</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e491" type="question-title">Prosequitur contra modum exercendae juventutis in re litteraria</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e494">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e496">27</head>
        <!--Egregium Augustini ingenium poetarum deliramentis atterebatur.--> 
        <p xml:id="aconf-l1-d1e229">
          Sine me, Deus meus, dicere aliquid et de ingenio meo,
          munere tuo, in quibus a me deliramentis atterebatur. Proponebatur enim mihi negotium
          animae meae satis inquietum praemio laudis et dedecoris vel plagarum metu, ut dicerem
          verba Iunonis irascentis et dolentis, quod non posset Italia Teucrorum avertere regem ,
          quae numquam Iunonem dixisse audieram. Sed figmentorum poeticorum vestigia errantes sequi
          cogebamur et tale aliquid dicere solutis verbis, quale poeta dixisset versibus; et ille
          dicebat laudabilius, in quo pro dignitate adumbratae personae irae ac doloris similior
          affectus eminebat verbis sententias congruenter vestientibus. Ut quid mihi illud, o vera
          vita , Deus meus, quod mihi recitanti acclamabatur prae multis coaetaneis et
          collectoribus meis? Nonne ecce illa omnia fumus et ventus? Itane aliud non erat, ubi
          exerceretur ingenium et lingua mea? Laudes tuae, Domine, laudes tuae per Scripturas tuas
          suspenderent palmitem cordis mei, et non raperetur per inania nugarum turpis praeda
          volatilibus. Non enim uno modo sacrificatur transgressoribus angelis.</p>
          </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e506">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e508">Caput 18</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e511" type="question-title">Quod homines curant servare leges grammaticorum, 
          et non divinorum praeceptorum</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e514">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e516">28</head>
          <p xml:id="aconf-l1-d1e234">
            Quid autem mirum, quod in vanitates ita ferebar, et a te, Deus meus, ibam foras,
          quando mihi imitandi proponebantur homines, qui aliqua facta sua non mala si cum
          barbarismo aut soloecismo enuntiarent, reprehensi confundebantur, si autem libidines suas
          integris et rite consequentibus verbis copiose ornateque narrarent, laudati
          gloriabantur? Vides haec, Domine, et taces <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e576" source="http://scta.info/resource/ps85_15@8-13">longanimis et multum misericors et verax</quote> .
          Numquid semper tacebis? Et nunc eruis de hoc immanissimo profundo quaerentem te animam
          et sitientem delectationes tuas, et cuius cor dicit tibi: <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e579" source="http://scta.info/resource/ps26_8@5-12">Quaesivi vultum tuum; vultum
          tuum, Domine, requiram</quote>; nam longe a vultu tuo in affectu tenebroso. Non enim pedibus
          aut spatiis locorum itur abs te aut reditur ad te, aut vero filius ille tuus minor 
          equos vel currus vel naves quaesivit aut avolavit pinna visibili aut moto poplite iter
          egit, ut in longinqua regione vivens prodige dissiparet quod dederas proficiscenti dulcis
          pater, quia dederas, et egeno redeunti dulcior; in affectu ergo libidinoso, id enim est
          tenebroso atque id est longe a vultu tuo.
          </p>
          </div>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e523">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e525">29</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e238">
          Vide Domine Deus, et patienter, ut vides, vide, quomodo diligenter observent
          filii hominum pacta litterarum et syllabarum accepta a prioribus locutoribus et a te
          accepta aeterna pacta perpetuae salutis neglegant, ut qui illa sonorum vetera placita
          teneat aut doceat, si contra disciplinam grammaticam sine aspiratione primae syllabae
          hominem dixerit, magis displiceat hominibus, quam si contra tua praecepta hominem oderit,
          cum sit homo. Quasi vero quemlibet inimicum hominem perniciosius sentiat quam ipsum odium,
          quo in eum irritatur, aut vastet quisquam persequendo alium gravius, quam cor suum vastat
          inimicando. Et certe non est interior litterarum scientia quam scripta conscientia , id
          se alteri facere quod nolit pati. Quam tu secretus es, habitans in excelsis  in
          silentio, Deus solus magnus, lege infatigabili spargens poenales caecitates supra
          illicitas cupiditates, cum homo eloquentiae famam quaeritans ante hominem iudicem
          circumstante hominum multitudine inimicum suum odio immanissimo insectans vigilantissime
          cavet, ne per linguae errorem dicat: "inter hominibus"; et ne per mentis furorem hominem
          auferat ex hominibus, non cavet.</p>
          </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e533">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e535">Caput 19</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e538" type="question-title">Pueritiae vitia quae in majores aetates transeunt</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e541">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e543">30</head>
        <p xml:id="aconf-l1-d1e243">Horum ego puer morum in limine jacebam miser, et huius harenae palaestra erat
          illa, ubi magis timebam barbarismum facere quam cavebam, si facerem, non facientibus
          invidere. Dico haec et confiteor tibi, Deus meus, in quibus laudabar ab eis, quibus
          placere tunc mihi erat honeste vivere. Non enim videbam voraginem turpitudinis, in quam
          proiectus eram ab oculis tuis. Nam in illis iam quid me foedius fuit, ubi etiam talibus
          displicebam fallendo innumerabilibus mendaciis et paedagogum et magistros et parentes
          amore ludendi, studio spectandi nugatoria et imitandi ludicra inquietudine? Furta etiam
          faciebam de cellario parentum et de mensa vel gula imperitante vel ut haberem quod darem
          pueris, ludum suum mihi, quo pariter utique delectabantur, tamen vendentibus. In quo etiam
          ludo fraudulentas victorias ipse vana excellentiae cupiditate victus saepe aucupabar. Quid
          autem tam nolebam pati atque atrociter, si deprehenderem, arguebam, quam id quod aliis
          faciebam? Et, si deprehensus arguerer, saevire magis quam cedere libebat. Istane est
          innocentia puerilis? Non est, Domine, non est, oro te, Deus meus. Nam haec ipsa sunt, quae
          a paedagogis et magistris, a nucibus et pilulis et passeribus, ad praefectos et reges,
          aurum, praedia, mancipia, haec ipsa omnino succedentibus maioribus aetatibus transeunt,
          sicuti ferulis maiora supplicia succedunt. Humilitatis ergo signum in statura pueritiae,
          rex noster, probasti, cum aisti: <quote xml:id="aconf-l1-Qd1e548" source="http://scta.info/resource/mt19_14">Talium est regnum caelorum</quote>.</p>
          </div>
        </div>
        <div xml:id="aconf-l1-Dd1e554">
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e556">Caput 20</head>
          <head xml:id="aconf-l1-Hd1e559" type="questio-title">Pro bonis sibi in pueritia collatis Deo gratias agit.</head>
          <div xml:id="aconf-l1-Dd1e562">
            <head xml:id="aconf-l1-Hd1e564">31</head>
            <p xml:id="aconf-l1-d1e248">
          Sed tamen, Domine, tibi excellentissimo atque optimo conditori et rectori
          universitatis, Deo nostro gratias, etiamsi me puerum tantum esse voluisses. Eram enim
          etiam tunc, vivebam atque sentiebam, meamque incolumitatem, vestigium secretissimae
          unitatis, ex qua eram, curae habebam, custodiebam interiore sensu integritatem sensuum
          meorum inque ipsis parvis parvarumque rerum cogitationibus veritate delectabar. Falli
          nolebam, memoria vigebam, locutione instruebar, amicitia mulcebar, fugiebam dolorem,
          abiectionem, ignorantiam. Quid in tali animante non mirabile atque laudabile? At ista
          omnia dei mei dona sunt. Non mihi ego dedi haec: et bona sunt et haec omnia ego. Bonus
          ergo est qui fecit me, et ipse est bonum meum et illi exsulto bonis omnibus, quibus
          etiam puer eram. Hoc enim peccabam, quod non in ipso, sed in creaturis eius me atque
          ceteris voluptates, sublimitates, veritates quaerebam, atque ita irruebam in dolores,
          confusiones, errores. Gratias tibi, dulcedo mea et honor meus et fiducia mea, Deus meus, 
          gratias tibi de donis tuis; sed tu mihi ea serva. 
          Ita enim servabis me, et augebuntur, et perficientur quae dedisti mihi, 
          et ero ipse tecum, quia et ut sim, tu dedisti mihi.
            </p>
          </div>
        </div>
      </div>
        </body>
    </text>
</TEI>